قوی ترین

سفر بهانه‌ی خوبی برای رفتن نیست

 

سفر بهانه‌ی خوبی برای رفتن نیست

نخواه اشک نریزم، دلم که آهن نیست

نگو بزرگ شدم، گریه کارِ کوچک‌هاست
زنی که اشک نریزد قبول کن زن نیست

خبر رسیده که جای تو راحت است آن‌جا
قرار نیست خبرها همیشه... حتماً نیست

حسود نیستم اما خودت ببین حتا
چراغِ خانه‌ی مهتاب بی تو روشن نیست

مرا ببخش اگر گریه می‌کنم وقتی
نوشته‌ای که غزل جای گریه‌کردن نیست

زنی که فال مرا می‌گرفت امشب گفت:
پرنده فکر عبور است، فکرِ ماندن ....

مژگان عباسلو

عاقبت اما مرا تقدیر از رو می برد

 

یک نفر قلب تو را بی سحر و جادو می برد
بی گمان من می شوم بازنده و او می برد

اشک می ریزم و می دانم که چشمان مرا
عاقبت این گریه های بی حد از سو می برد

آنقدر تلخم که هر کس یک نظر میبیندم
ماجرا را راحت از رفتار من بو می برد

من در این فکرم جهان را می شود تغییر داد
عاقبت اما مرا تقدیر از رو می برد

یک نفر از خواب بیدارم کند دارد کسی
با خودش عشق مرا بازو به بازو می برد

 

 

الهام دیداریان

دو چیز شما را تعریف میکند :

دو چیز شما را تعریف میکند :
بردباری تان وقتی هیچ چیز ندارید و نحوه رفتارتان وقتی همه چیز دارید
 

آزرده نباشی

 

من ارگ بم و خشت به خشتم متلاشی

تو نقش جهان هر وجبت ترمه و کاشی

در هر نفس این است دعایم همه  ای ماه

در زیر و بم خاطره ، آزرده نباشی  . . .

چقدر زمان در دنیا برایمان باقی مانده است

سر وقت

تصور می کنم

یادم باشد

اولین روز

چهار اصل مهم در زندگی

 

 1-چون رزق مرا دیگری نمیخورد پس آرام شدم
2-چون که خدا مرا میبیند پس حیا کردم
3-چون که کار مرا دیگری انجام نمی دهد پس تلاش کردم
4- چون که پایان کارم مرگ است پس مهیا شدم

نشکنید

در زندگی خود هیچوقت چهار چیز را نشکنید.
اعتماد، قول، ارتباط و قلب. شکسته شدن آنها صدائی ندارد ولی دردناک است.
 

فلسفه زندگی

 

 

 

فلسفه زندگی

فلسفه زندگی انسان امروز در این جمله خلاصه می شود : فدا کردن آسایش زندگی برای ساختن وسایل آسایش زندگی..

 

هی فلانی

همه حرف دلم

همیشه دعا کنید...

باورنمی کنم

 

باور نمی کنم که تو این قدر بد شوی
بر روی عشق پا بگذاری و رد شوی

احساس می کنم که تو آن نیستی که بود
آن که برای حس من آغوش می گشود

"آن" یک فرشته بود ولی" این"، نه، بگذریم
با این نگاه  راه به جایی نمی بریم

یعنی تمام آن چه که دیدیم خواب بود؟
آن بام با شکوه فقط یک حباب بود؟

عشقت برای فتح دلم یک وسیله بود؟
آن حرف ها که می زدی از روی حیله بود؟

من صادقانه دست به دستت گذاشتم
ای کاش چشم بسته قبولت نداشتم

تُنگ بلور عاشقی ام را زدی زمین
گفتی: "مرا ببخش عزیزم" فقط همین؟

یعنی نگاه های قشنگت  دروغ بود؟
ها؟ هر چه گفتی از دل تنگت دروغ بود؟

پس حسّ حق آب و گل من چه می شود؟
تکلیف زخم های دل من چه می شود؟

خلیل جوادی

قصدم نوشتن غزل است

هم جا برای اینکه بمانم نبود و نیست
هم موقع سفر چمدانم نبود و نیست
پشت سرم شب سفر آبی نریختند

یعنی که هیچ کس نگرانم نبود و نیست

رفتم و سخت معتقدم عشق لقمه ای است
که هیچ وقت قدر دهانم نبود و نیست
گفتند آفتاب تو در پشت ابرهاست
ابری درآسمان جهانم نبود و نیست
انگار هیچ وقت به دنیا نبوده ام
درهیچ جای شهر نشانم نبود و نیست
در دفتر همیشه نوِ خاطرات ِ من
چیزی برای اینکه بخوانم نبود و نیست
قصدم نوشتن غزل است و نوشته هام
حتی شبیه آن به گمانم نبود و نیست

 

فرصت

تحمل